این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی

وین دفتر بی‌معنی غرق مـــی ناب اولی

 

چون عمر تبه کردم چندان که نگه کردم

در کنج خراباتی افتاده خراب اولـــی

 

چون مصلحت اندیشی دور است ز درویشی

هم سینه پر از آتش هــم دیده پرآب اولی

 

من حالت زاهد را با خلـق نخواهم گفت

این قصه اگر گویم با چنگ و رباب اولی

 

تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زین دست

در سر هوس ساقـی در دست شراب اولی

 

از همچو تو دلــــــداری دل برنکنم آری

چون تاب کشم باری زان زلف به تاب اولی

 

چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون آی

رندی و هوسناکی در عـــهد شباب اولی


حافظ